یا حق

سلام.

یادمه که سال گذشته آغاز ماه مبارک رمضان مصادف بود با سوم مهر ماه .

یه جورایی ماه رمضان و پاییز با هم شروع شدن.

منم برای " باورم کن " یه پستی ترتیب داده بودم که هیچ وقت آپ نشد.. . این چند روز هم توی آرشیوم خیلی دنبالش گشتم . اما با وجود این که حدود دو هفته پیش دیده بودمش اما پیداش نکردم. به همین دلیل آپ کردن پست ماه مبارک به عهده ی سپیده جون افتاد.و منم ازش ممنونم.

به قول استاد محمد بیگی هیچ اتفاقی تصادفی نیست.

شاید امسال این پست فقط برای پاییزه...

در پاسخ به کامنت پسر عموی بزرگوارم " حسین آقا" :

زیاد خودتونو ناراحت نکنید. اما خب چندتایی نکته هست که باید بهش توجه کرد:

1-      اول اینکه به سبب خیر وجود همین دنیای مجازی ، تازه فرصتی پیش اومده تا خیلی از دوستان ، عزیزان و حالا اقوام با روحیه ی هم اشنا بشن.

2-      خب...متاسفانه من این مشکل رو دارم که گاهی منظورم رو بد بیان میکنم. اما همیشه نوشتن کمکم کرده.

3-      از طرفی بخشیش هم برمی گرده به ویژگی شخصیتی خودم که به قول خان داداش بهنام فلسفی نگاه میکنم.

4-      حقیقتش سرعت بالای ذهن در تصویر سازی جملات و سرعت کند دست در نقش بندی کلمات ، باعث می شه که خیلی زودتر از اینکه نوشتن جمله ای را تمام کنم در ذهنم اون را نقد و بررسی کنم و جنبه هایی که با اون جمله قصد اشاره بهشون رو دارم در ذهنم به طور مصور ببینم . البته نتیجه ی نهایی ، بعد همه ی این نقد و بررسی ها میشه جمله ی بعدی و چون همیشه به طولانی بودن متون اعتراض بود منم سعی در خلاصه کردن داشتم. خب شما هم که ازذهن من خبر ندارید تا دقیقا بدانید که بین این دو جمله چه جریانات و تحلیل ها و برداشت هایی صورت گرفته. از این لحاظ کاملا حق با شماست.( متاسفانه و یا خوش بختانه طراحی ها هم به همین صورته و ذهنم خیلی جلوتر از مراحل طراحی تا ساخت حرکت میکنه ، ولی خب خوشبختانه اساتید چون برای هر خطی توضیحی می خواهند ، فرصتی هست برای من تا این مسیر طی شده ی پنهان رو نشون بدم)

5-      نکته ی بعدی اینه که ذائقه و سلیقه ی خواننده ها و البته انتظاراتشون از پست ها فرق میکنه.

یکی میخواد که سریع و بدون خرج وقت و انرژی برای فکر کردن، اصل مطلب دستگیرش بشه. و دیگری دوست داره به قول بچه ها کمی بره سرکار.( توی طراحیها این سر کار گذاشتن ها هر چه قوی تر و پیچیده تر باشه جالب تره . چون وقتی روشن بشه که قضیه چیه ، هاج و واج موندن مخاطب ()حتی برای خودش هم هیجان انگیزه.مثل ماکت مرگ و زندگی که ترم اول ساختم.)..البته من هیچ ادعایی ندارم. واقعا راست میگم.نوشتن فرق می کنه.خیلی هم فرق می کنه.

6-      شاید بهتر بود که توی پست قبلی خودم(.......) شماره  گذاری می کردم و یا آیتم بندی می کردم.

البته مدتی هم هست که فکرم مشغول این مهم هست که چرا نوشتنم این جوری شده. خودم هم دوستش ندارم. شاید چون قبلا طولانی می نوشتم و خواننده ها اعتراض داشتن. منم به احترامشون خواستم که کوتاه تر کنم. اما خب نتیجه این میشه که شما بهش اشاره کردید.

توصیه ها و انتقاد ها واقعا عالی هستند و منم پذیرای هر توصیه مثبت و انتقاد سازنده.

اما خب گاهی هم باید به خصوصیت و نوع توانایی فرد هم توجه کرد.هر شخصی در گفتن ، نوشتن و در بیان تفکرات و نظراتش سبک و سیاق (سیاغ ؟ صیاق؟صیاغ؟..)خودش را داره.من ، سپیده و آقای پورمزد ،  شما و هر وبلاگ نویس دیگری روش خودش رو داره. این تجربه خوبی بود برای من. هرچند که به شدت سردرگمم کرد. اما به نکته های زیادی در مورد خودم و خواسته ی مخاطب پی بردم.

تصمیم دارم که همون روش اولیه ی خودم رو دوباره از سر بگیرم. آیتم بندی کنم و ....

به قول محمد آقای هاشمی هرچه قدر هم طولانی باشه اگر که قابل خوندن باشه خواننده تا آخرین کلمه اش رو می خونه.

جایی از دوستی شنیدم که می گفت : "  وقتی می تونم با یه جمله منظورم رو برسونم چرا این کار رو نکنم؟؟؟"

منم قبول دارم و هر جا که مطمئن باشم جمله ای هست که همه ی انچه که می خوام بگم در اون خلاصه شده  ،به کار می  برم.

      7-البته یه نکته ی دیگه هم هست . به قول مهسا (جینگول) تو نوشته هام به مسائل و موضوعاتی اشاره میکنم که همه در جریانش نیستن. این هم دلیلی دیگه برای اینکه مخاطبی که بی اطلاع هستش منظورم رو متوجه نشه.

ولی خب این وبلاگ کاملا شخصیه . نه فقط اجتماعی که همه ی اقشار جامعه در جریان موضوعات و مسائل پرداخت شده درآن ، قرار داشته باشند. و نه تنها مختص به موضوع خاصی.

گاهی ازاحساستم می گم. می خندم . داد می زنم. گریه میکنم. لبخند میزنم. گاهی از علایقم می گم. ازموضوعاتی که برام جالبند.یا ..........

همیشه ممنونم از شما و دادش مهدی و همه ی دوستانم که خیلی خیلی خیلی صادقانه نظرشون رو می گن.

مطمئن باشید نظرات و ایده هاتون برای من خیلی ارزشمنده. خیلی مهمه . طوری که شاید حتی یک جمله ی شما ی مخاطب برنامه های من رو به طور کامل زیر و رو کنه. گاهی زیر و رو کردن منو سردرگم می کنه. و من معلقم تا خواسته ی شما و برنامه های خودم رو با هم تطبیق بدم . ازهمه ی شما دوستان خوبم می خوام تو این مدت سردرگمی تا پیدا کردن راه درست تنهام نذارید.

همیشه سپاسگذار لطف و توجهتون هستم. توی این روزهای خوب ، این دل شکسته ی منو هم از دعاهای خیرتون بی بهره نذارید.